บทที่ 46 บทที่ 46 รักข้างเดียวมันทรมาน

มิเกลเดินขึ้นมาชั้นสองของบ้านเธอไม่เคยขึ้นมาข้างบนเลยแต่ดีที่หน้าห้องมีป้ายชื่อห้อยอยู่ เธอจึงเคาะประตูห้องของมิเกลแต่เธอไม่ขานรับจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไปด้วยความเป็นห่วง มิเกลนอนหลับใส่หูฟังในชุดนักเรียนน้ำท่ายังไม่ได้อาบ

“พี่มิเกลคะ”

มิเกลสะดุ้งเฮือกลุกขึ้นมาพอเห็นเป็นเจ้านางก็อ้าปากค้างเช่นเดีย...